Akademia Tańca Kraków

W Indiach też mają swoje poglądy na taniec. Sądzą że taniec Indyjski to forma jogi która jest harmonia całego ciała. Taniec ten jest syntezą fizycznej energii i duchowej siły. Kolejnym tańcem będzie taniec Irlandzki. Stanowi on mieszankę tańców ludowych i nowoczesnych. Jest on tak naprawdę bardzo skocznym tańcem do którego na pewno przyda się dobra forma fizyczna. Bez niej na pewno nie uda się go zatańczyć w całości. Najczęściej tańczony jest przez młode szczupłe dziewczyny. Do tego tańca nie potrzebna jest duża powierzchnia gdyż taniec ten zabiera bardzo mało miejsca. Dziewczyny które długo go już tańczą potrafi zatańczyć go na wysokim stole bez patrzenia pod nogi i co najważniejsze one niego nie spadną a ruchy dalej są bardzo sprężyste i efektowne . Taniec ten swoje korzenie wywodzi z Irlandii Taniec ten jest dla osób wytrwałych.

Każdy kraj państwo miasto czy jakaś mała wioska ma swój taniec.. Hindusi uważają ze taniec jest związany z funkcjonowaniem naszego ciała z rytmem. W tańcu pracuje nam szybciej serce częściej wdychamy i wydychamy powietrze ogólnie całe nasze ciało jest wtedy bardziej pobudzone. Rytm ne tylko znajduje się w tańcu swoje odzwierciedlanie znajduje tez podczas snu a nawet podczas procesu trawienia. Nawet w przyrodzie wszystko dzieje się rytmicznie. Rytm i taniec nie mogą bez siebie funkcjonować. Są jak jedno ciało. Nawet taniec połączony przez rytm ma swoje miejsce kiedy kobieta jest w ciąży. Płód w łonie matki czuje wszystkie ruchy wykonywane przez nią. Każde jej uderzenie serca, poruszanie się przede wszystkim słowa które wypowiada do nienarodzonego dziecka mają swój rytm które dziecko jeszcze nie wykształcone słyszy i czuje.

W tym tańcu nauczyliśmy się kilku figur które się nam na pewno przydadzą oraz podstawowego kroku. Musimy jednak pamiętać że w tańcu stawiając kroki obracamy się równomiernie w lewo. To jest bardzo ważne w tańcu i nie możemy o tym zapomnieć. Wszystkie te figury poznane na lekcjach tańcach to obrót w prawo, krok boczny, obrót w lewo oraz obrót partnerki. W tańcu tym nie było aż tak dużo kroków do nauczenia więc nie powinniśmy mieć z nimi żadnego problemu. Wszystkie te figury możemy tańczyć w dowolnej kolejności gdyż nie ma tu sztywnie ustalonej reguły co i po czym mamy tańczyć. Podam przykładowe połączenie wszystkich tych figur które się nauczyliśmy. Zacznijmy od kroku bocznego później obrót w prawo, krok boczny następnie obrót partnerki po nim możemy wykonać znów krok boczny po nim następuje obrót w lewo później znów krok boczny i cały taniec możemy zakończyć obrotem w prawo.

  Foxtrot jest kolejnym tańcem grupy tańców standardowych. W tańcu tańczymy go na cztery uderzenia w takcie z których pierwsze uderzenia i trzecie są akcentowana. Ponadto krok wolny przypada na dwa uderzenia a krok szybki na jedno. Foxtrot przynosi nam pewne zmiany które w porównaniu do tanga które też należy do tańców standardowych są widoczne. Porównując te dwa tańce zauważamy że tango było tańczony na wolny – szybki- szybki- wolny a Foxtrot tańczony jest na wolny- szybki- szybki tego ostatniego wolnego już tutaj nie ma.
Kroki które wykonujemy do przodu stawiamy od pięty, kroki stawiane do tyłu zaczynamy od palców a kroki boczne wykonujemy na podeszwie. W kolejnym akapicie postaram się przybliżyć po któtce jak będą tańczone kolejne kroki i jakie figury nauczymy się w tym tańcu. Postaram się je opisać je jak najdokładniej żeby nie było kłopoty z nauką.

W walcu angielskim możemy nauczyć się jeszcze jednej dodatkowej figury tanecznej którą jest obrót w lewo.
Obrót w tańcu zaczyna partner który przesuwa lewą nogę w przód a partnerka przesuwa prawą nogę w tył. Krok liczony na jeden. Na dwa partner prawą nogę ma w przodzie i delikatnie skręca się w lewo a przy tym robi krok do boku partnerka zaś lewą nogę daje do tyłu i wykonuje skręt w lewo oraz mały krok do boku. W trzecim krok mężczyzna dosuwa nogę lewą do prawej a partnerka prawą nogę dosuwa do lewej. Kroki w tańcu zaczynamy liczyć jakby od nowa. Na jeden partner prawą nogę daje do tyłu a partnerka prawą nogę daje do przodu. Na dwa partner będzie wykonywać obrót. Lewą nogę daje w tył przy tym skręca lekko się w lewo oraz robi krok do boku. Kobieta lewą nogą robi krok do tyłu ze skrętem w lewo oraz robi mały krok do boku. Ostatni krok liczony na trzy partner prawą nogę w tył a partnerka lewą w przód.

Wiele osób zastanawia się nad wyborem tańca. Każdy kto chce się zapisać do szkoły tańca musi zadać sobie pytanie jakich tańców tak naprawdę chce się uczyć to nie jest łatwy wybór ale kierując się tym ,że już chcemy się zapisać to pewno mniej więcej wiemy czego chcemy się uczyć. Do tańców standardowych i klasycznych należą wal wiedeński, walc angielski, tango, rumba, quictep, oraz wiele innych tańców a tańce nowoczesne to na pewno hip-hop brek dance może tez taniec brzucha który zaczyna się robić popularnym tańcem. Wszystkie te
tańce nauczą nas czegoś innego i tak naprawdę żaden z nich nie jest podobny do siebie. Każdy taniec wymaga od nas zaangażowania i skupienia. Na pewno nie możemy zapisać się na zajęcia i chodzić kiedy nam się chce bo to nie przyniesie żadnych rezultatów a tylko zmarnujemy swoje pieniądze. Tak więc jeśli już się zapisujemy to z głową i wybierając taki taniec którego naprawdę chcemy się uczyć.

Natomiast jej rokiem w tańcu jest obrót w lewo gdzie prawa noga jest w przodzie a lewa ręka jest wyprostowana. Partner przenosi ciężar do tyłu na nogę prawą a partnerka robi to samo tylko że na nogę lewą. Na tym kończy się nasza kolejna figura w rumbie. Wyżej przedstawiona figura wcale nie jest trudna więc sądzę że nie powinien mieć z nią problemu. Figura w tańcu jest zobrazowana w bardzo prosty czytelny i przejrzysty sposób. Rumby tak naprawdę może się nauczyć każdy kto maja jakiekolwiek chociażby najmniejsze chęcią do nauki tego tańca. Przy małych chęciach a maksymalnym wysiłku na pewno zostanie ona opanowana. Nawet tylko w tej prostej wersji gdzie mamy tylko podstawową figurę ale może i z tymi wyżej wymienionymi figurami. Nie pozostaje nic ja wziąć się do pracy i zapisać na kurs tańca. Jak widzimy figura ta nie jest trudna figurą do wykonania. Wystarczy tylko troszkę zapału

Taniec podhalański tak jak i wiele innych tańców polskich nie jest wykonywany w grupach a raczej skupia się na tańcu poszczególnych jednostek. Podhalański taniec jest tańcem parowym zwykle tańczonym przez jedną parę- tancerz i tancerka. W czasie jego przebiegu dominującą rolę odgrywa jednak tylko mężczyzna i to na nim skupia się głównie uwaga widowni. Kobieta odgrywa w tańcu raczej rolę statyczną. To od tancerza rozpoczyna się taniec, to on w nim dominuje i prowadzi tancerkę. W nogach i rękach mężczyzny jest wykonywanie najtrudniejszych kroków i figur tanecznych. Tancerka porusza się w dosyć mizerny sposób. Jej rola ogranicza się do naśladowania i obserwacji ruchów partnera. Skupia się ona na powtarzaniu kroków wykonywanych przez mężczyznę i utrzymywania kierunku ruchu. Bardzo ważnym elementem tańca podhalańskiego jest to iż nie rozpoczyna się on od tańca tej jednej pary.

Teraz Jola jest już prawie dorosłą kobietą ma osiemnaście lat i uczęszcza do szkoły teatralnej gdzie taniec jest bardzo ważną zaletą. Zdecydowała się wziąć udział w telewizyjnym show ponieważ jak sama mówi chociaż próbowała nie udało się rozwinać się jej pasji jaką był dla niej nie wątpliwie taniec. W poprzedniej edycji zdecydowała się również spróbować jednak nie przeszła pierwszego etapu rekrutacji. Zwiększyła ilość treningów i liczyła na pozytywne opinie jurorów. Rzeczywistość na szczęście nie okazała się brutalna i nasz bohaterka przebrnęła przez jak to nazywają tancerze najgorszą pierwszą fazę rekrutacji przeprowadzaną przez instruktorów tańca którzy niekiedy nie pozostają do końca obiektywni i podejmują decyzje według własnego uznania. Jolka przebrnęła pewnie przez tą część i oczekiwała na dalszy rozwój sytuacji. Czuła ogromną moc wiedziała ze taniec który zdecydowała się zaprezentować był dobry.

Specyficznym tańcem jest taniec godowy zwierząt. Podobnie jak tancerze tak naprzykład ptaki zabiegają w specyficznym tańcu o względy swojej partnerki z którą mają ochotę odbyć kopulację. Widać tutaj zależności które upodabniają nas w jakiś sposób do zwierząt w szczególności do samców. Spójrzmy na porównanie tancerz ptak przy czym oboje są samcami. Mężczyzna w tańcu stara się zawsze wypinać klatkę piersiową zachowywywać dumną postawę w tańcu. Podobnie i ptaki które stroszą pióra i dumnie kroczą przy partnerce o którą walczą z innym samcem. Ta rywalizacja to niejako turniej taneczny a zwycięzca nie otrzyma pucharów czy nagród pieniężny najlepsy bierze wszystko czyli szanse na rozród i powodzenie w grupie. Podobne zachowania możemy zobserwować u większości zwierząt przy czym ich taniec godowy wygląda zupełnie inaczej. Chyba trafnym jest stwierdzenie że mamy ze zwierzętami bardzo dużo wspólnego.